Wijs op Reis
Ik ben dol op vakanties of weekendjes weg, bij voorkeur met het vliegtuig omdat dat zo lekker snel gaat maar ook omdat je op Schiphol en andere luchthavens zo heerlijk mensen kunt kijken. In september zaten we voor dag en dauw op Schiphol, we vlogen om 06.00 uur dus waren we er braaf twee uur van te voren en ik was in de onnozele veronderstelling dat het dan wel rustig zou zijn. Dat was dus niet het geval, blijkbaar gingen er nog heel veel mensen een weekendje weg of op een late vakantie. Heerlijk dus voor mij om mensen te kijken en mijn fantasie de vrije loop te laten, het is dan een soort van “Marjo’s eigenste Hello-Goodbye” waar ik zonder probleem zo 5 afleveringen bij elkaar fantaseer. Ik denk altijd precies te weten wie er met elkaar op reis zijn, waarom en waarheen.
Ik zal je niet vervelen met alle complottheorieën die ik denk te zien van bijvoorbeeld overspelige zakenmannen met hun secretaresses of onschuldige dames die smokkelwaar in hun koffer op wieltjes vervoeren. Echt-reis-genoot begrijpt nooit waarom ik zoveel lol heb op zo’n luchthaven, die is helaas met veel minder fantasiegenen geboren.
Maar natuurlijk zijn er ook de wat serieuzere momenten tijdens zo’n reis, bijvoorbeeld de douane oftewel het hele ‘wat-mag-ik-nu-eigenlijk-wel-of-niet-meenemen’ in mijn handbagage. Voor vertrek check ik voor de zekerheid nog altijd even de regels. Ik ben ooit eens als een ware misdadiger uit de controle rij getrokken omdat ik een kleine nagelvijl in mijn tas had en uiteraard werd deze in beslag genomen want dat is natuurlijk levensgevaarlijk zo’n ding in mijn tas. Kijk dat je geen werpsterren, vleesmessen, sabels en kruisbogen mee mag nemen dat begrijp ik nog wel maar mensen toch, een ienieminie nagelvijltje waar hebben we het over, al zou ik mijn uiterste best doen dan kan ik daar nog niemand mee beschadigen. Maar goed, door schade en schande wijs geworden check ik dus de regels. Het hele vloeistoffenverhaal bijvoorbeeld ; je mag dus van alle ‘vloeistofsoorten’ maximaal 100 ml meenemen die je dan ook nog in een hersluitbaar doorzichtig plastic zakje moet vervoeren. En met dat hersluitbaar bedoelen ze niet een boterhamzakje waar je een knuppie in kunt leggen maar zo’n sjiek zip-lock geval. Maximaal mag je dan 1 liter aan vloeistoffen meenemen, ik snap dat parfum, shampoo en doucheschuim vloeistoffen zijn. Maar ik blijf het raar vinden dat mijn tube tandpasta, blik Nivea (goed voor alle ruwe plekken) haarwax en van dat schuimspul voor mijn haar ook onder vloeistoffen vallen met de beste wil van de wereld krijg ik de Nivea en mijn haarwax niet zomaar vloeibaar uit de tube of blik. Maar aan de regels van de luchtvaartmaatschappijen valt niet te tornen dus doe ik braaf alles in kleine potjes en flesjes en alles in plastic ziplock gevallen.
Voor manlief leg ik ook altijd de plastic zip-lock zakjes klaar en druk hem op het hart om toch echt kleine reisflesjes te gebruiken. De keer dat hij 5 flessen van zijn favoriete deodorant die hij in Italië had ingekocht (omdat je die hier niet kunt krijgen) in de kliko zag verdwijnen staan mij en de mevrouw die ze in beslag nam (zelfs na 8 jaar) nog vers in het geheugen. Een paar jaar later probeerde hij bij een Belgische douane meneer een 2 liter fles Dove doucheschuim door de controle te smokkelen, maar ‘amai’ die Belgische meneer was echt niet voor rede vatbaar en ook die verdween in de container. Het vervelende alleen is, dat ik dan de hele reis het gemopper over ‘die stomme’ regels moet aanhoren en hoe ze nu wel niet denken dat hij zich moet wassen en dat dan minstens een keer of 10. Inmiddels zijn we wat vliegreisjes verder en roep ik al dagen van te voren, ‘zullen we gewoon samen met één klein flesje doucheschuim doen, het is maar voor 3 nachten’ en afgezien van het feit dat er nog steeds wat gemopper is gaat hij hiermee akkoord.
Tegenwoordig moet je voordat je de hele boel op de lopende band legt ook alvast de plastic zakjes uit je handbagage halen en deze zichtbaar in de bakken leggen dus die pak ik dan ook als laatste in.
Ik hou er ook al rekening mee dat ik geen broek aan doen waar een riem om moet want dat is ook altijd zo’n gedoe voordat je door de detectiepoort moest. Ik was dus echt op alles voorbereid en mijn bakje kwam dan ook zonder problemen door de controle. Achter me hoorde ik ineens wat gefoeter en gemopper van een bekende stem, toen ik me omdraaide zag ik echtgenoot hevig gebaren tegen de douanemeneer. Ik had geen idee wat er mis kon zijn want hij had dit keer zelfs geen voordeelfles shampoo meegenomen (wat heel onmisbaar is als je kaal bent) toen ik dichterbij kwam zag ik dat een grote bus scheergel het lijdend voorwerp was, ik wierp nog een smekende blik op de douanemeneer zo van “ik moet nog met hem op reis de komende uren en dagen” maar helaas het mocht niet baten en de bus verdween zonder pardon en excuses in de kliko. Zuchtend hoorde ik weer de hele klaagzang aan en ook het verhaal dat hij er 100 % van overtuigd is dat alle medewerkers aan het eind van de dag de spullen onderling verdelen. Hij weet zeker dat die mevrouw in Italië zijn 5 stuks deodorant aan haar vriend cadeau heeft gedaan. Over een paar weken gaan we weer, en ik denk dat ik thuis maar alvast de koffercontrole zelf doe en alles in beslag neem wat gemopper kan veroorzaken. Mijn nieuwe vakantieslogan is dan ook “Wees wijs, neem geen grote flessen Dove, scheerschuim en shampoo mee op reis”